Schematherapie
Schematherapie richt zich op hardnekkige patronen die vaak al vroeg in het leven zijn ontstaan. Deze schema’s en bijbehorende modi beïnvloeden hoe iemand denkt, voelt en reageert. Door patronen te herkennen en te veranderen ontstaat ruimte voor duurzame verandering.
Schematherapie
Schematherapie is een vorm van psychotherapie die zich richt op hardnekkige patronen die vaak al vroeg in het leven zijn ontstaan en die in het huidige functioneren problemen kunnen veroorzaken. Deze patronen worden schema’s genoemd en bestaan uit samenhangende gedachten, gevoelens, herinneringen en overtuigingen over jezelf en anderen. Ze ontstaan meestal in de kindertijd of adolescentie en kunnen later in het leven onbewust worden geactiveerd, vooral in stressvolle of emotioneel beladen situaties.
Wanneer een schema wordt geraakt, kunnen sterke emoties en automatische reacties ontstaan. Binnen schematherapie wordt daarom ook gewerkt met modi: de verschillende toestanden of kanten van jezelf die op zulke momenten op de voorgrond treden, zoals een kwetsbare kant, een beschermende of vermijdende kant, of een kritische stem.
Casusconceptualisatie
Aan het begin van de behandeling werken cliënt en psychotherapeut samen aan een gezamenlijke casusconceptualisatie. Hierbij wordt in kaart gebracht welke schema’s en modi een rol spelen in de klachten en het dagelijks functioneren. Er is aandacht voor levensgeschiedenis, belangrijke relaties, terugkerende thema’s en manieren van omgaan met emoties en stress. Ter ondersteuning hiervan kan gebruik worden gemaakt van de Schemavragenlijst (YSQ) en de Schemamodivragenlijst (SMI).
De casusconceptualisatie is een dynamisch proces en wordt gedurende de behandeling verder verfijnd. De verkregen inzichten vormen de inhoudelijke basis voor het behandelplan en geven richting aan de therapeutische interventies.
Behandeling
In de behandeling staat het herkennen, doorleven en veranderen van disfunctionele schema’s en modi centraal. Samen met de psychotherapeut wordt onderzocht hoe deze patronen zich uiten in gedachten, gevoelens, gedrag en relaties. De therapie maakt gebruik van gesprekstechnieken, ervaringsgerichte oefeningen en het werken binnen de therapeutische relatie.
De behandeling is doorgaans intensief en kan langere tijd duren, afhankelijk van de aard en ernst van de problematiek. Het doel is het versterken van gezonde kanten, het verbeteren van emotieregulatie en het ontwikkelen van meer evenwicht en veerkracht, zodat veranderingen ook duurzaam doorwerken in het dagelijks leven.